Godności w Kościele

Czytając tytuł tego artykułu natknęliśmy się na łacińskie słowo ,,praeltus”, które - tłumaczone na język polski – oznacza przełożonego. Wiele jest tytułów i określeń na przełożonego: szef, prezes, menager, dyrektor i tak dalej, jednakże my skupimy się na tytule honorowym przełożonego prałatury terytorialnej lub personalnej.

Tytułowe słowo pochodzące z języka łacińskiego oznacza  - tłumacząc na  język polski – kanonika. Kanonik to wczesnośredniowieczna nazwa osób duchownych, żyjących według tzw. reguł kanonicznych przy katedrach, które są kościołami biskupimi. Obecnie kapłani, którzy zostali uhonorowani tą godnością za szczególne zasługi dla lokalnego Kościoła są zobowiązani do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub z ordynariuszem miejsca.

Często w mediach słyszymy określenia: Ojciec Święty, papież, biskup Rzymu, przywódca Kościoła na ziemi, sługa sług Bożych, wikariusz Jezusa Chrystusa, następca Świętego Piotra. Z pewnością każdy z nas wie, o kogo chodzi, ale czy wiemy dokładnie, kto to? Jak to się stało, że dany kardynał stał się papieżem? Kto był pierwszym przywódcą Kościoła na ziemi?

Przez pewien czas dużo myślałem o kardynałach, ich stopniach, stowarzyszeniach i doszedłem do ciekawych informacji, którymi pragnę się podzielić.

Zacznijmy od tego, że kardynał, to nie jest stopień święceń tylko godność. Stopniem święceń jest diakonat, prezbiterat i episkopat. Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany), formalnie Kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego (łac. Cardinalis Sanctae Romanae Ecclesiae) – najwyższa po papieżu godność kościelna.

W hierarchii kościelnej najwyższą kapłańską godnością jest infułat. Nie ma on sakramentu święceń episkopatu, lecz przyjął święcenia diakonatu i prezbiteratu. Jest to protonotariusz apostolski, czyli pracownik Kurii Rzymskiej.